Anything

ขอมาแจ้งข่าวน่าเศร้าครับ

ตอนนี้เครื่องคอมพิวเตอร์ประจำตัวข้าพเจ้าเสีย.....

อาจจะหาย(หัว)ไปเสียพักหนึ่งนะครับ

ขออภัยในความไม่สะดวกครับผม...




...........................




ก๊าซซซซซซซซซซซซซซ!!!ข้อมูลฉานนนนนนน!!!!!!

edit @ 20 Jun 2011 21:43:10 by MU

เมื่อวันก่อนเกิดคิดถึงร.ร.ที่ซึ่งจบม.ปลายขึ้นมาพิลึก...เห็นว่าช่วงนี้เป็นช่วงเปิดเทอมพอดี อยากจะกลับไปเห็นโรงเรียนอีกครั้ง ก็เลยอุตริแถไถผู้ปกครองว่านัดไปเที่ยวกับเพื่อน(ความจริงก็พูดจริงนั่นแหละ แต่เพื่อนมันดันมาไม่ได้ในท้ายที่สุดซะงั้นน่ะ)

ผลก็คือ เมื่อวานกระผมต้องเวิ่นเว้ออยู่ที่โรงเรียนเก่าเพียงคนเดียว.....ป่อย

บ๊ะ แต่ช่างมันปะไร ไหนๆก็แล้วถือโอกาสสำรวจรอบร.ร.ระลึกชาติเสียหน่อย

แต่การกลับมารอบนี้ เป็นอะไรที่ผมรู้สึกผิดคาดเป็นอย่างมาก...

อย่างที่หนึ่ง บริเวณหน้าร.ร.นั้น เมื่อก่อนจะมีตึกแถวน้อยๆเปิดเป็นร้านขายขนมกับของจุกจิกเล็กๆน้อยๆ ซึ่งเมื่อก่อนผมชอบแวะซื้อเป็นประจำ

แต่มาหนนี้ ตอนลงจากรถแล้วมองหาดู ผมพบแต่ความว่างเปล่า

ไม่ใช่ตึกปิดหรือร้านปิดอะไรหรอกครับ แต่มันแปรสภาพเป็นที่ราบเลี่ยนเตียนโล่งเลยล่ะ

เล่นเอาอึิ้งไปสามวิเห็นจะได้ นี่ผ่านไปได้แค่ปีเดียว มันเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!?

เห็นแล้วรู้สึกใจหายไปไม่น้อย...อุตส่าห์กะแวะร้านการ์ตูนด้วยแท้ๆ(<---จุดประสงค์หลัก)

อย่างที่สอง ภายในโรงเรียน อาคารในนี้ส่วนหลักๆที่มีคือ อาคารเรียนหนึ่ง(ตึกเก่า),อาคารเรียนสอง(ตึกใหม่ ที่พวกม.ต้นจะไว้ใช้เรียน),หอประชุม,อาคารเรียนของพละ,เรือนน้อยสามเรือนจำพวกสหกรณ์,ห้องพยาบาล,ธนาคารโรงเรียน

และผมก็พบ"อาคาร"ใหม่ กำลังอยู่ในสถานะกำลังก่อสร้าง

แต่เดิมที่ตรงนั้นมันเคยเป็นสถานที่เล่นตะกร้อ ผมเคยดูพวกเพื่อนในห้องมันมาเล่นอยู่เหมือนกัน

พอตอนนี้มันกลายเป็นตึก ยังนึกเลยว่าแล้วพวกเล่นตะกร้อนั้นจะไปหาที่เล่นที่ไหนล่ะเนี่ย?

อย่างที่สาม ห้องเรียนสมัยม.6

ห้องเก่าที่ผมอยู่เป็นปีสุดท้าย อยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคารเรียนเก่า

พอแวะขึ้นไป มันกลายเป็นห้องเรียนสำหรับน้องม.4ไป บรรยากาศในห้องนั้นก็เปลี่ยนไปจนผมแทบจำห้องตัวเองไม่ได้

ที่จริงมันมีเปลี่ยนไปอีกเยอะแยะแหละครับ แต่ไม่ไหว มันเยอะซะจนจำไม่ได้

ยิ่งเดินรอบร.ร. ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลงอยู่ในแดนมหัศจรรย์ที่ไหนสักที่ที่ไม่รู้สึกคุ้นเคยเลยสักนิด มันกลายเป็นสถานที่ใหม่ที่ผมไม่รู้สึกชินกับมันไปเสียแล้วสิ

ดูเหมือนว่ายิ่งเวลาเปลี่ยนไป อะไรๆก็ยิ่งเปลี่ยนไปตาม

การเปลี่ยนแปลงมันเกิดขึ้นเสมอ แต่บางทีก็อดใจหายไม่ได้

อย่างน้อยสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกยังเป็นร.ร.ในความทรงจำของผม ก็เป็นเหล่าอาจารย์ที่เคารพที่ผมเคยเรียนกับพวกท่าน พวกท่านยังสบายดีกันอยู่ ก็รู้สึกดีใจขึ้นมาเปราะหนึ่ง

จะว่าเป็นการเวิ่นเว้อที่คุ้มค่านักก็ไม่เชิง แต่อย่างน้อยก็ได้พบได้เจออะไรในบ้านหลังที่สองด้วยตาตัวเอง

มันก็....โอเคนะ?

มูก้า
สืบเนื่องจากวันก่อน เกิดนึกครึ้มอกครึ้มใจอย่างไรไม่ทราบ ลองเสิร์จหา MAD บาซาร่าเล่นๆในยูทูป ตอนแรกก็คิดว่าคงไม่มีเท่าไหร่นักหรอก....ที่ไหนได้ เพียบ!!เลยว่ะครับ แถมท่าทางจะมีอีกเรื่อยๆเสียด้วย
ดูจนปาไปตี2ตี3 ไม่นงไม่นอนกันเลยทีเดียว(ฮา)
ที่เอามาในนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นครับ ที่จริงมีอีกเยอะล่ะ ในNicoNicoล่ะ เยอะแยะเลย

ขอขอบคุณผู้ที่ทำMADเหล่านี้และผู้ที่นำมาลงให้พวกเราได้ชื่นชมผลงานและความบันเทิงเป็นอย่างสูงครับผม



http://www.youtube.com/watch?v=aRii0jC5FJk

ดาเตะ มาซามุเนะ & อิสึกิ ในบรรยากาศแบบเจ้าขุนมูลนางสบายๆ

http://www.youtube.com/watch?v=uOcHB719xmw&feature=related
อิสึกิ Kotchi Muite Baby

http://www.youtube.com/watch?v=L229EhRYLYc
สึรุ Sweet Devil

http://www.youtube.com/watch?v=_7TaAoxWwC0&feature=related
ดาเตะ มาซามุเนะ & อิสึกิ Bye Bye Sayonara
มาซามุเนะนี่ใจปล้ำจริงๆ ยอมมาเป็นหางเครื่องให้น้องเขาด้วย
หนึ่งใน MMD ที่กระผมชอบต้นๆ ได้เห็น2คนนี้เต้นคู่กันนี่ มันน่ารัก(และน่าแกล้ง)จริงๆสิ ให้ตาย

http://www.youtube.com/watch?v=Mx0LDZWE4pE&feature=related
คาสึกะ & อิสึกิ Dotchi mo sukidaga daijobu no ka?
สองสาวน่าจะไปเป็นพี่น้องกันจริงๆนะนะเนี่ย ผมล่ะช๊อบชอบ(ฮา)
ไหนๆก็แล้ว ผมขออิสึกิเต้นคู่กับสึรุทีสิ...

http://www.youtube.com/watch?v=o9DfRFRfs0g&feature=related
5สาวงาม(อิสึกิ,คาสึกะ,สึรุ,มาโกอิจิ,โออิจิ) Perfume x Lovefool
กระผมชอบMMDอันนี้มากๆ(อาหารตาWink)
ส่วนหนึ่งเพราะเพลงที่นำมาเต้นนั้นเป็นโปรดผมเลย เสียดายที่ดันเป็นฉบับตัดทอน แถมขาดมัตสึกับโนฮิเมะไปอีก(มีครบ7คนจะเจ๋งโครตๆ)

http://www.youtube.com/watch?v=IOKwWZDXPF4&feature=related

3นินจาใบเถา(ซารุโทบิ ซาสึเกะ,คาสึกะ,ฟูม่า โคทาโร่) In To Your Heart

http://www.youtube.com/watch?v=cG_xQNloz6o&feature=related
6หนุ่ม=3คู่กัดฟ้าประทาน กับ Dore-keina ano CM
เพลงนี้มีคนเอามาล้อเยอะจริงวุ้ย(ของเขาดีจริงๆ)


*ถัดจากนี่เป็นต้นไป เสื่อมสุดๆครับ....

http://www.youtube.com/watch?v=zsEXuIQ0BPo&feature=related
(คนเยอะเกิน ขี้เกียจนับ)แต่มาเกือบหมดทั้งก๊ก พวกเขามาร่วมแรงร่วมใจเต้นอย่างพร้ิอมเพรียงในเพลง....YATTA!~

http://www.youtube.com/watch?v=812t_TffIy0&feature=related
Bad Apple ฉบับ แคว้นโทโฮกุส่งเข้าประกวด
ครึ่งแรก โคจูโร่ & มัทสึนากะ พี่ท่าน2คนเต้นเมามันส์มาก....จนไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่าเฮียโคสามารถดูโอคู่กับลุงแกได้โดยไม่ชักดาบมาเสียบท้องพี่แกไปเสียก่อน
ครึ่งหลัง โคจูโร่ & มาซามุเนะ คราวนี้เต้นคู่กับลูก แต่ไม่ฮาเท่าเต้นคู่กับลุง(ฮา)
ไม่ว่าอย่างไรก็แล้วแต่....แต่เฮียเกิดแล้วล่ะครับ!!

http://www.youtube.com/watch?v=KchYTnkL9no&feature=related

จำ Kotchi Muite Baby ในลิ้งค์ช่วงต้นๆได้ใช่มั้ยครับ? อันนี้ก็เหมือนกัน แต่เปลี่ยนจากน้องอิสึกิเป็นมาซามุเนะแทน....
โอ้ว!!! มันจะเกิดหรือจะดับล่ะวะเนี่ย!?

http://www.youtube.com/watch?v=gHJok7fw9c4&feature=related
อิชิดะ มิทสึนาริ Kotchi Muite Baby นี่เอ็งก็เอากะเขาด้วยเรอะ

http://www.youtube.com/watch?v=uh6YmqVKcuM&feature=related
เมื่อพวกเขากลายเป็นสายN ติดเกาะ และปลาหนึ่งตัว....

มูก้า

edit @ 30 Mar 2011 00:23:52 by MU

สวัสดีทุกท่านอีกครั้งขอรับ....

เอนทรีย์นี่ไม่ได้มีอะไรใหม่ หรืออะไรพิเศษเลย...

แต่จู่ๆกระผมเกิดความรู้สึกอยากเขียนขึ้นมาอย่างประหลาด

เพราะอยากจะเตือนใจตัวเองด้วยกระมัง?

------------------------------------------------

ย้อนไปสมัยที่ยังเป็นแค่เด็กนักเรียนมัธยมธรรมดาๆคนหนึ่ง

กระผมถูก(ยัดเยียด)ให้สอบ(หรือฝากวะ ไม่แน่ใจ)เข้าร.ร.ที่มีชื่อแห่งหนึ่งในเขตบึงกุ่ม

ตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่นักว่าร.ร.นี้จะมีชื่อยังไง หรือสังคมดีเลิศเพียงไร หรืออะไรก็ตามแต่ที่คนเขาลือว่ามันดีอย่างนู้นอย่างนี้

กระผมแค่อยากมีที่คุ้มหัวสำหรับเรียนให้จบไปให้พ้นๆจากวิถีการศึกษางี่เง่าก็เพียงแค่นั้นเอง

คงเพราะคิดอย่างนี้กระมัง ช่วงชีวิตม.ต้นถึงได้ย่ำแย่เสียนี่กระไร

เพราะส่วนตัวไม่ใช่คนชอบเรียนหนังสือ ออกจะขี้เกียจด้วยซ้ำ อยากจะเรียนเกี่ยวกับศิลปะเพียงอย่างเดียว แต่ก็นั่นล่ะ จะเถียงอะไรกับพ่อแม่ได้

แล้วยิ่งต้องอยู่ร่วมสังคมกับคนหมู่มากหน้าหลายตาที่มีระดับความเฮี้ยวเพิ่มขึ้นกว่าเก่า กระผมก็ยิ่งเกลียดชีวิตที่ร.ร.มากเข้าไปอีก

จึงไม่แปลกเลย ว่าทำไมผมถึงเฝ้ารอแต่วันจบการศึกษา วันแล้ววันเล่า...

จนกระทั่งจบไปแล้วนั่นล่ะ ตอนนั้นเอง ที่กระผมถึงได้รู้ตัวว่า

ผมได้"สูญเสีย"อะไรบางอย่างที่ไม่อาจเรียกกลับมาได้อีกแล้ว....

----------------------------------------------

ที่จริง ชีวิตช่วงนั้นมันไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นหรอกครับ

ส่วนที่สนุกมันก็สนุกจริงๆ ส่วนที่น่าเบื่อก็น่าเบื่อเอาการ

ผมพูดได้ไม่เต็มปากหรอกว่ามี"เพื่อน"อย่างเขา เพราะผมไม่ใช่คนที่ควรจะคบหาเป็น"เพื่อน"เสียด้วยซ้ำ

แต่อีกนั่นล่ะ ต้องขอขอบคุณ"เพื่อน"จริงๆ ที่อุตส่าห์ยอมคบกับคนเฮงซวยอย่างกระผมได้ ผมเองก็พยายามที่จะ....เป็นเพื่อนที่ดี อย่างน้อยก็พยายามมากกว่าสมัยม.ต้นน่ะนะ

เพื่อนสนิทน้อยนับคนเห็นจะได้ นอกนั้นก็เพื่อนร่วมห้อง

แต่กระนั้นก็ตาม สำหรับผมแล้ว พวกเขาก็เป็น"เพื่อน"ที่ดีเช่นกัน

และรู้สึกดีใจที่พวกเขายังรับผมเป็นเพื่อน ทั้งที่รู้ว่าผมมันเฮงซวยขนาดไหน

นึกแล้วระอายใจเสียจริงๆ....















วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่กระผมเริ่มยิ้มไม่ออกตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ

"เพื่อน"คนหนึ่งในห้องที่ผมรู้จักกับเขาตั้งแต่สมัยม.ต้น ได้"เสียชีวิต"แล้ว....

ระดับความสนิทไม่ได้มากมายอะไรขนาดตายแทนกันได้....

แต่เขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่กระผมจดจำได้แม่น เพราะเป็นเพื่อนคนแรกๆในช่วงม.ต้นด้วยกระมัง

ทั้งๆที่เขากำลังจะมีชีวิตที่รุ่งโรน์จในมหาวิทยาลัยดีๆแล้วแท้ๆ แต่เหมือนฟ้ามันกลั่นแกล้งจริงๆ

เขาได้เสียไปจากอุบัติเหตุตกสะพานลอย

ตอนรู้ข่าว......พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

กระทั่งตอนที่พิมพ์อยู่นี่ กระผมก็รู้สึกหนักมือเสียจนไม่อยากจะทำอะไรเลย

ถึงจะไม่ใช่เพื่อนสนิทอะไรมาก แต่เขาก็เป็นคนดีอีกคนที่กระผมไม่อยากให้ด่วนจากกันไปแบบนี้เลย

ตอนที่เจอหน้ากันครั้งสุดท้ายในวันปัจฉิมนิเทศ เรายังมีความสุขดีอยู่เลยแท้ๆ

โลกเรานี่ช่างประหลาดนัก คนดีๆที่ไม่ควรตายกลับต้องตาย คนที่สมควรตายกลับไม่ยอมตาย

เอาเถิด หลับให้สบายเถิด เพื่อนเอ๋ย......

601 Forever
Nous sommes amis pour toujours

edit @ 24 Mar 2011 19:38:36 by MU

อนึ่ง บทความนี้ได้รับการอนุญาติแล้วจากคุณ BeeJang http://glorfindel.exteen.com/20110320/play-asia แล้วครับ

-----------------------------------------------

ช่วย Play-asia ประชาสัมพันธ์ค่ะ
 
ถ้าใครมีเกมอยากได้ และยังไม่ได้ตัดสินใจ ลองแวะไปดูที่ Play-asia เป็นหนึ่งในทางเลือกหน่อยนะคะ ตอนนี้บาง Title ไ้ด้ถูกเพิ่มไปใน List ทำบุญกับทางกาชาดฮ่องกงเพื่อช่วยเหลือญี่ปุ่นค่ะ
 
 
 
Title จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ หรือถ้ามีเกมหรืออะไรที่ตั้งใจจะซื้ออยู่แล้วและอยากแนะนำให้ทาง Play-asia เพิ่มเข้าไป สามารถคอมเมนต์ได้ทาง Facebook ของ Play-asia ได้เลยค่ะ เพราะบีจังก็ทำมาแล้วค่ะ แล้วเค้าก็เพิ่มให้ด้วย (แต่บางเกมก็อาจไม่ได้นะ แล้วแต่เน้)
 
ไม่ใช่ว่าพอแบ่งเงินไปทำบุญแล้วเค้า จะเพิ่มราคาขายนะ บีจังเช็คราคา Dissidia US มานานแล้วก่อนเกิดเหตุ ราคาอยู่ที่หนึ่งพันบาทนิด ๆ ตอนนี้ก็ยังเท่าเดิม ไม่ได้ขึ้นราคาแต่อย่างใดค่ะ
 
ใน List มีเกมน่าสนใจหลายเกมเลยค่ะ อย่าง Bioshock 2 (PS3) แค่ 400 กว่าบาทเองค่ะ, มี Catherine ของ PS3 เกมเดียวกับคนทำ Persona แต่ยังเป็นเวอร์ชั่นญี่ปุ่นอยู่ หาซื้อบ้านเราลำบากนิดนึงเพราะไม่ค่อยมีร้านนำเข้ามาขาย หรือ Dragon Age II ที่เพิ่งออกเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็มีใน List ค่ะ

-----------------------------------------------

edit @ 20 Mar 2011 23:52:39 by MU